ΟΣΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΕIΝΑI ΕΝΑ ΟΝΕIΡΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΟΝΕIΡΟ;
Έντγκαρ Άλαν Πόε
11:55. Κοντεύει μεσάνυχτα. Έχουμε ώρα για μια ιστορία.
Άλλη μια ιστορία πριν τις 12...
για να μας ζεστάνει.
Σε 5 λεπτά, θα είναι 21 Απριλίου.
Πριν 100 χρόνια, στις 21 Απριλιου...
στα νερά του Ακρωτηρίου Σπάϊβι...
ένα μικρό ιστιοφόρο πλησίαζε προς την ξηρά.
Ξαφνικά, μέσα απ'τη νύχτα, απλώθηκε η ομίχλη.
Για μια στιγμή, δεν έβλεπαν τίποτα μπροστά τους.
Και μετά, είδαν ένα φως.
Ήταν μια φωτιά που έκαιγε στην ακτή...
αρκετά δυνατή για να διαπεράσει την καταχνιά.
Άλλαξαν πορεία προς το φως...
αλλά ήταν μια φωτιά σαν αυτήν εδώ.
Το πλοίο τσακίστηκε στα βράχια.
Το κύτος κόπηκε στα δύο. Το κατάρτι έσπασε σαν κλαράκι.
Βυθίστηκε με όλους τους άντρες μέσα του.
Στον βυθό είναι το Ελίζαμπεθ Ντέην με το πλήρωμά του.
Τα πνευμόνια τους γεμάτα με θαλασσινό νερό...
τα μάτια τους ορθάνοιχτα, ν'ατενίζουν το σκοτάδι.
Κι από πάνω, το ίδιο ξαφνικά όπως ήρθε...
η Ομίχλη διαλύθηκε, αποτραβήχτηκε στον ωκεανό...
και δεν ξαναγύρισε ποτέ.
Αλλά οι ψαράδες λένε, οι πατε- ράδες κι οι παππούδες τους...
πως όταν η Ομίχλη επιστρέψει στο Αντόνιο Μπέη...
οι άντρες στον βυθό, στα νερά του Ακρωτηρίου Σπάϊβι...
θα σηκωθούν και θα ψάξουν για τη φωτιά...
που τους οδήγησε στο σκοτεινό παγωμένο θάνατό τους.
12 η ώρα. 21 Απριλίου.
12 τα μεσάνυχτα και μόλις ξεκίνησε η ώρα των μαγισσών.
Ακούτε τη Στήβι Ουέην, απ'την κορυφή τού κόσμου...
Θα είμαι εδώ μέχρι τις μία η ώρα.
- Τελείωσα, πάτερ. - Ευχαριστώ, Μπένετ.
Θα σε χρειαστώ πάλι αύριο στις τέσσερις.
Θέλεις κάτι να σε κρατήσει ζεστό ως το σπίτι;
Πάτερ, μπορώ να πληρωθώ;
Έλα στις έξι, αντί στις τέσσερις αύριο.
Μπένετ;
Ημερολόγιο του Πάτερ Πάτρικ Μαλόουν 1880
30 Απριλίου. Η ώρα απ'τα μεσάνυχτα ως τη μία...
ανήκει στους νεκρούς. Ο Θεός να μας σώσει.
Έχει 15 βαθμούς έξω, και ας ευχηθώ πρώτη...
χρόνια πολλά στο Αντόνιο Μπέη. Γίναμε 100 ετών σήμερα.
Ο μετεωρολόγος προσπαθεί να μας τα χαλάσει.
Λέει ότι ίσως να έχουμε βροχή απόψε.
Αλλά από δω που είμαι εγώ, ο ουρανός φαίνεται καθαρός.
Νομίζω ότι ο μετεωρολόγος εργάζεται πολύ σκληρά.
Θα μείνω εδώ άλλη μια ώρα, για να δω αν έχει δίκιο.
Και σας προσκαλώ να μείνετε μαζί μου.
Ακούτε τον ΚΑΒ του Αντόνιο Μπέη, Καλιφόρνια.
Είναι 6 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα.
Δεν είχα νέα ακόμη απ'τον μετεωρολόγο...
αλλά δεν είμαι σίγουρη για τη βροχή...
αλλά έχει πανσέληνο και δεν υπάρχουν σύννεφα.
Είμαι η Στήβι Ουέην, και αν δεν κάνετε τίποτα τώρα...
θα παίζω μουσική εδώ σ'ό λη την ώρα των μαγισσών.
Ακόμη κι αν έχετε δουλειά, κρατήστε με "αναμμένη".
Και θα προσπαθήσω, να κάνω το ίδιο για σας.
- Μέχρι πού πηγαίνεις; - Στην άλλη άκρη τής πόλης.
Είναι αρκετά κοντά.
- Μπήκες; - Ναι, ευχαριστώ.
Μια γουλιά;
Δεν έχω κάνει ξανά ώτο στοπ και θέλω να'μαι προσεκτική.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Είσαι λοξός;
Ναι, είμαι.
- Ναι, είμαι λοξός. - Ευτυχώς!
Ο προηγούμενος ήταν τόσο φυσιολογικός, που αηδίασα.
Με πήρε στη Σάντα Μπάρμπαρα και ήθελε να με παντρευτεί.
Είπες ότι δεν έχεις ξανακάνει ώτο στοπ.
Όχι μέχρι την περασμένη εβδομάδα.
- Είσαι ο 13ος. - Περίφημα!
Λοξός και άτυχος.
Θα δούμε.
- Είσαι καλά; - Μια χαρά.
Τι διάολο ήταν αυτό;
Είναι ακριβώς 12 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα.
Ας φύγουμε από δω.
Είμαι στον φάρο ΚΑΒ στο Ακρωτήριο Σπάϊβι.
Αν το ξεχάσατε, είναι 21 Απριλίου...
και χρόνια πολλά στο Αντόνιο Μπέη.
Θα γίνει γιορτή απόψε...
Κι αν απ'τον ενθουσιασμό σας δεν μπορείτε να κοιμηθείτε...
μείνετε ξύπνιοι μαζί μου...
και θα σκεφτώ καποιο τρόπο για να σας απασχολήσω.
- Γεια σου, γλυκειά μου. - Τι έμαθες, Νταν;
Πήρα να μάθω αν νιώθεις μονα- ξιά, κι αν μπορώ να βοηθήσω.
Νόμιζα ότι σχολούσες στις 8.
Άλλαξα βάρδια για να πάω στο πάρτυ. Θα είσαι εκεί;
Μέχρι να πείσω κάποιον να εγκαταλείψει τη μεγαλούπολη...
για το Αντόνιο Μπέη, είμαι μέσα, μέρα και νύχτα.
- Πολλή δουλειά. - Γι'αυτό έχω το σταθμό.
Αν δεν μου πεις τι θέλεις σε 15", θα σου το κλείσω.
- Θες να μιλήσουμε για κάτι; - Για οτιδήποτε.
Έχω μια μηχανότρατα στα 15 μίλια. Λέγεται Σι Γκράς.
Και πιάνω κάτι που μοιάζει με μάζα ομίχλης.
Είναι στα 25 μίλια και κατευ- θύνεται προς το μέρος τους.
Αυτό αξίζει 10 δευτερόλεπτα.
Είμαι στον αέρα, αντίο.
Γεια σας, σύντροφοι. Ακούτε τον ΚΑΒ, στο Αντόνιο Μπέη.
Στέλνω ένα σήμα στη θάλασσα.
Στους άντρες του Σι Γκράς, στα 15 μίλια απόψε...
ένα ζεστό χαιρετισμό και να έχετε το νου σας...
στην ομίχλη που έρχεται απ'τα ανατολικά.
Χαλαρώστε μαζί μου, ακούγοντας το κομμάτι τών Κουπ ντε Βιλ...
αφιερωμένο εξαιρετικά σ'εσάς.
- Θα ήθελα πολύ να τη γνωρίσω. - Την είδα μια μέρα.
Πράγματι θα ήθελες να τη γνωρίσεις.
Είναι τρελή, δεν υπάρχει ομίχλη έξω.
- Τι ξέρεις γι'αυτήν; - Ο φάρος είναι δικός της.
Ο γιος της παίζει στα τσικό με τον μικρό μου αδελφό.
Νόμιζα ότι είχες έναν ευτυχισμένο γάμο.
- Όχι τόσο ευτυχισμένο. - Δεν υπάρχει ομίχλη έξω.
Υπάρχει ομίχλη έξω.
Μέθυσα αρκετά. Πάμε πίσω.
Αλ, έλα εδώ.
- Του δίνω ένα χεράκι. - Έλα εδώ.
Τι ήταν αυτό;
Έλα εδώ!
Τι είναι αυτό;
Η γεννήτρια!
- Είναι ένα πλοίο εκεί πέρα. - Όχι, άκου.
Τίποτα. Ποιος είναι εκεί;
Ποιος είναι αυτός;
Αλ, είναι δίπλα μας!
Είναι μεγάλο! Είναι ένα μεγάλο πλοίο!
Βράχηκες;
Είναι 12:43, και έχω τέσσερα τραγούδια για σας...
εδώ στον ΚΑΒ.
Μόνο νερό, Στήβι.
Αλλά είναι καλύτερα απ'το Σικάγο.
Μου άρεσε αυτό που είπες, αλλά ήταν ψέματα.
Η ομίχλη κατευθύνθηκε δυτικά και δεν θα πέτυχε το πλοίο.
Οι μετρητές μου θα χάλασαν. Δείχνουν ανατολικό άνεμο.
Τι είδους ομίχλη κινείται αντίθετα στον άνεμο;
Δεν ξέρω αν σε θέλω. Είσαι μόνο μια φωνή στο τηλέφωνο.
Κι εσύ μια φωνή στο ράδιο. Θα'μασταν το τέλειο ζευγάρι.
Αν μ'αφήσεις να σου κάνω το τραπέζι, θα στο αποδείξω.
Για μένα, τελειότητα είναι μια φωνή στο τηλεφωνο.
Εντάξει, μυστηριώδη κυρία.
Δεν είναι κι άσχημα.
Άρχισα πριν μία εβδομάδα στο Σαν Ντιέγκο.
Πέντε σχέδια τη μέρα.
Θα μου πάρει ένα μήνα να φτάσω στο Βανκούβερ...
και αν τα πουλήσω για $5 το ένα, θα πλουτίσω.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Πώς σε λένε;
- Ελίζαμπεθ. - Νικ.
- Απ'το Σαν Ντιέγκο είσαι; - Είπες να ρωτήσεις κάτι.
Κάτι σημαίνει ένα πράγμα. Το Σαν Ντιέγκο είναι δύο.
Απ'την Πασαντίνα και πολλα λεφτά.
Δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να κάνω αυτό που ήθελα.
- Τι θέλεις να κάνεις; - Δεν ξέρω.
Ούτε κι εγώ.
Πρέπει να το αποκτήσω αυτό. Μπορώ να το αγοράσω;
Το σχέδιο είναι δωρεάν.
Είναι ακριβώς μία η ώρα.
Τελείωσε η ώρα των μαγισσών και είναι καιρός να κλείσω.
Μέχρι αύριο το βράδυ, στις έξι...
όταν ο ΚΑΒ ξαναβγεί στον αέρα...
εύχομαι να περάσετε μια ξεκούραστη βραδιά.
Μαμά!
Μαμά, ξύπνα! Κοίτα τι βρήκα!
Άντι, σ'αγαπάω.
Αλλά μερικές φορές, είσαι μεγάλος μπελάς.
Στην αρχή, ήταν ένα χρυσό νόμισμα.
Και μετά αυτό το ωραίο κομμάτι ξύλο!
Κοίταξέ το, μαμά!
Καλημέρα, Άντριου. Πέρασες καλά χθες βράδυ;
Σχεδόν ξενυχτήσαμε με τις ιστορίες φαντασμάτων.
Ευχαρίστησες την κα Κόμπριτζ που σ'έφερε σπίτι;
Να φάω μια γκοφρέτα και μια κόκα κόλα;
- Μετά το φαγητό. - Θα πάω να ψάξω γι'άλλο ένα.
'Ισως αυτή τη φορά, να βρω το χρυσό νόμισμα!
- Πού διάολο είναι; - Έφυγε χθες στις 4:15.
- Ο Αλ είπε στις 7: 3ο, εδώ. - Βρες άλλο πλοίο για σήμερα.
- Κάλεσες την Ακτοφυλακή; - Μάλλον θα μέθυσαν χθες.
Ο Αλ δεν θα το έκανε αυτό.
Έχουμε μεθύσει αμέτρητες φορές μαζί...
αλλά δεν γίναμε ποτέ τόσο λιώμα ώστε να μη γυρίσουμε!
Δεν θα έμενε εκεί όλη νύχτα χωρίς να ειδοποιήσει κάποιον.
- Μιλάς σαν τη γυναίκα του. - Φίλος του είμαι.
Ανησυχείς υπερβολικά, Νικ.
Πού πάμε;
Πάω να πείσω τον Άσκροφτ να ψάξουμε για το Σι Γκράς.
- Ποιος είναι ο Άσκροφτ; - Κάποιος που μου χρωστά χάρη.
Μπορώ να έρθω μαζί;
- Δεν πηγαίνεις στο Βανκούβερ; - Κάποια στιγμή.
Ο Σερίφης θα οδηγήσει το δικό του αυτοκίνητο.
Θα παραλάβουν τον Δήμαρχο και τη σύζυγό του στις 6:45.
Μετά θα μιλήσει ο Δήμαρχος, ο Σερίφης κι εγώ.
Έχεις τις σημειώσεις μου;
Μετά θα μοιράσουμε τα κεριά και θ'αρχίσει η λιτανεία.
Μετά, θα πάω σπίτι και θα πέσω ξερή!
Φοβάμαι να κοιτάξω.
- Καθόλου άσχημο. - Ένα έργο τέχνης.
Σάντι, φέρσου ευγενικά για άλλες 5 ώρες. Αυτό ζητώ μόνο.
Παρήγγειλες τα κεριά; Λιτανεία κεριών χωρίς κεριά!
Πήγες το διαφημιστικό υλικό στη Στήβι στον Φάρο;
Είσαι ενοχλητικό άτομο, αλλά είσαι μεγάλη βοήθεια.
Απ'τις 1:57 σήμερα...
το Σι Γκράς διέκοψε κάθε επικοινωνία με τον ασύρματο.
Η Ακτοφυλακή ξεκίνησε έρευνα νότια του Ουέιτλι...
και θα βρίσκεται στο Ακρωτήρι Σπάϊβι σε μία ώρα περίπου.
Επαναλαμβάνω το ανακοινωθέν απ'την Ακτοφυλακή.
Να έχετε το νου σας για ένα αλιευτικό 10 μέτρων...
που θεάθηκε χθες 15 μίλια ανατολικά του Σπάϊβι.
Αν δείτε το σκάφος, ενημε- ρώστε αμέσως την Ακτοφυλακή.
Νικ, να σε ρωτήσω κάτι;
- Πάντα έτσι είναι; - Είναι πάντα διαφορετικά.
Ανησυχείς, έτσι;
Ναι, μπορεί ν'αγριέψει.
Αν αντέξω στις ομιλίες, χωρίς να χασμουρηθώ...
- Δεν κοιμήθηκα χθες βράδυ. - Από υπερδιέγερση;
Ο Αλ βγήκε με το σκάφος χθες και ακόμη δεν έχει γυρίσει.
Η Ακτοφυλακή είπε ότι μπορεί να είχε πρόβλημα η μηχανή.
Παραπονιόταν γι'αυτό την περασμένη εβδομάδα.
- Ίσως πρέπει να πάτε σπίτι. - Μόνο εκεί δεν θέλω να πάω.
Ο σκύλος μου γαύγιζε από τις 12 χθες ως τις 6 σήμερα.
Κοιτούσε προς τη θάλασσα και γρύλλιζε.
Ο σκύλος μου τρελάθηκε και γαυγίζει στο νερό.
Άκουσα τις καμπάνες τα μεσάνυχτα...
και χωρίς λόγο χτύπησε ο συναγερμός τού αυτοκινήτου.
Ξύπνησε όλη τη γειτονιά. Εκατό χρόνια δεν έγινε τίποτα εδώ...
και, σε μια νύχτα, καταρρέουν όλα.
Πιάσε κι αυτό το σκοινί.
Αλ; Τόμυ; Ντικ;
Η καμπίνα και η τιμονιέρα είναι άδειες.
Ίσως να τους πήρε κάποιος.
- Η γεννήτρια έχει νερό. - Το κατάστρωμα είναι στεγνό.
Το επόμενο έργο μου. Αναστήλωση του Νεκροταφείου.
- Είναι ιστορικό... - Θα κοστίσει πολλά.
Η πόλη πρέπει να'ναι περήφανη για το παρελθόν της.
Αλλά είναι ακατόρθωτο να τους πείσω να συμμετάσχουν.
Ετοίμασε τον προυπολισμό για το επόμενο Δημ. Συμβούλιο.
Όταν λες "μάλιστα, κυρία", ακούγεται σαν "άντε πνίξου".
Κάνε την προσευχή σου να μην τα έχει κοπανήσει.
- Άσχημο σημάδι αυτό. - Πάτερ Μαλόουν!
Κι άλλο άσχημο σημάδι.
Εσύ ψάξε στο γραφείο κι εγώ μπροστά.
Συγγνώμη, κα Ουίλιαμς.
Είστε καλά;
Έχω κάτι να σας δείξω.
"9 Δεκεμβρίου...
Συνάντησα τον Μπλέηκ απόψε για πρώτη φορά.
Στάθηκε στη σκιά για να μη δω καθαρά το πρόσωπό του.
Τι άθλια αρρώστεια είναι αυτή!
Είναι ένας πλούσιος με μια απαίσια ασθένεια...
αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να προσπαθεί να βελτιώσει...
την κατάσταση των συντρόφων του στην αποικία."
Όλοι οι μετρητές έχουν σπάσει.
- Και όλα τα τζάμια. - Σου θυμίζει κάτι αυτό;
Τη χθεσινή βραδιά.
Το θερμόμετρο έσπασε.
Ο υδράργυρος είναι στους μείον 6 βαθμούς.
Δεν μπήκε νερό εδώ, αλλά κάτι φοβερό παγωμένο.
"11 Δεκεμβρίου. Η πρόταση του Μπλέηκ είναι απλή.
Θέλει να μεταφέρει όλη την αποικία βόρεια από δω.
Αγόρασε ένα ιστιοφόρο που ονόμασε Ελίζαμπεθ Ντέην...
και ζητάει μόνο την άδεια να εγκατασταθεί εδώ.
Πρέπει ν'αντισταθμήσω τον οίκτο μου γι'αυτόν...
με την απέχθειά μου για μία αποικία λεπρών τόσο κοντά."
Έχει σκουριάσει ως τον τοίχο.
Ήταν ανοικτό.
- Ήπιαν πολλές μπύρες χθες. - Κάθε βράδυ.
- Πώς είναι; - Το δωμάτιο γυρίζει...
Εννοώ, το ψάρεμα.
Ψαρεύεις.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι χρησιμοποιείς σκουλήκια.
Θαλασσινό νερό!
Το καθάρισαν πριν δύο βραδιές.
Και τώρα είναι σαν ν'αναποδογύρισε στο νερό.
"20 Απριλίου. Συναντηθήκαμε εμείς οι έξι απόψε.
Απ'τις 12 ως τις μία η ώρα...
σχεδιάζαμε το θάνατο τού Μπλέηκ και των συντρόφων του.
Σκέφτομαι ότι με το χρυσάφι του θα χτιστεί η εκκλησία...
και ο μικρός μας οικισμός θα γίνει ένας δήμος...
αλλά δεν κατευνάζει τη φρίκη ότι είμαι συνεργός σε φόνο!"
- Τώρα τι κάνουμε; - Περιμένουμε την Ακτοφυλακή.
- Λυπάμαι. - Για ποιο πράγμα;
Από τότε που με πήρες, όλα πηγαίνουν στραβά.
Χάλασε το ρολόι, έσπασαν τα παράθυρα...
- Ο λοξός στην πόρτα χθες. - Δεν φταις εσύ.
Μου συμβαίνουν διάφορα. Φέρνω κακή τύχη.
Δεν πιστεύω στην τύχη, καλή ή κακή.
Δεν πιστεύω σε τίποτα.
Συνέβη κάτι κάποτε...
Ο πατέρας μου ήταν ψαράς.
Ψάρευε με μια μηχανότρατα στον Ύφαλο Ουέιτλι.
Μια νύχτα, αργά, γυρίζοντας πίσω...
ήταν πέρα απ'τον Ύφαλο, κοντά στο Ακρωτήρι Σπάϊβι...
Κοίταξε προσήνεμα...
και είδε ένα μπρίκι με κατεβασμένα πανιά...
να κατευθύνεται προς το μέρος του.
Κάλεσε με τον ασύρματο, δεν υπήρξε καμία απάντηση.
Τίποτα δεν σάλευε επάνω, αλλά διατηρούσε την πορεία του.
Ο μπαμπάς μου και δύο εργάτες ανέβηκαν στο μπρίκι...
Στο Ρίσα Τζέην. Κανένας δεν ήταν επάνω.
Υπήρχε καφές στο τραπέζι κι ένας αχνιστος καφές.
Αλλά το φλυτζάνι ήταν σκουριασμένο από κάτω.
Μετά κάτι του τράβηξε την περιέργεια.
Ήταν ένα χρυσό δουβλόνι, κομμένο στην lσπανία...
του 1867.
Ο πατέρας μου το έβαλε στην τσέπη του μπουφάν του...
γύρισε πίσω και μας είπε την ιστορία.
Ξεκούμπωσε την τσέπη για να μου δώσει το νόμισμα.
Είχε χαθεί.
Νομίζω ότι θα πάω στο Βανκούβερ τώρα.
"21 Απριλίου, η πράξη ολοκληρώθηκε.
Ο Μπλέηκ ακολούθησε την ψεύ- τικη φωτιά μας στην ακτή...
και το πλοίο του τσακίστηκε στα βράχια έξω απ'το Σπάϊβι.
Μας βοήθησε μια απόκοσμη ομίχλη που απλώθηκε...
σαν να στάλθηκε απ'τα ουράνια, αν κι ο θεός δεν είχε σχέση.
Θ'ανασύρουμε το χρυσάφι του Μπλέηκ αύριο.
Είθε ο Κύριος να μας συγχω- ρήσει για ό, τι κάναμε."
Δεν μπόρεσα να διαβάσω περισσότερο.
Ο παππούς σου ήξερε να τα λέει ωραία.
Η αποψινή γιορτή είναι μια παρωδία.
Τιμάμε δολοφόνους!
Ο εκπληκτικός ΚΑΒ απ'το Αντόνιο Μπέη!
Περισσότερη μουσική απ'την κορυφή του κόσμου.
Απ'την κορυφή του κόσμου, ακούτε τον εκπληκτικό ΚΑΒ!
Πού το βρήκατε αυτό, πάτερ;
Ο παππούς μου έκρυψε τις αμαρτίες του στον τοίχο.
- Πότε το βρήκατε; - Χθες βράδυ.
Μετά τα μεσάνυχτα, τι σημασία έχει;
Την ίδια ώρα που κατέρρευσε όλη η πόλη.
Την ώρα που συναντήθηκαν οι 6 συνωμότες, πριν 100 χρόνια.
Είναι αργά και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι'αυτό.
Θα δώσετε την ευλογία απόψε, πάτερ;
Το Αντόνιο Μπέη είναι καταραμένο.
- Αυτό σημαίνει "όχι"; - Καλύτερα έτσι.
Φεύγουμε τώρα. Θα συνέλθετε;
Θα ζητήσω απ'τον Δρ. Θέηντεν να περάσει να σας δει.
Νομίζω ότι το παίρνετε υπερβολικά σοβαρά.
Είμαστε όλοι καταραμένοι, κα Ουίλιαμς!
44. Ο απαλός ήχος του εκπληκτικού ΚΑΒ.
45. Απ'την κορυφή του κόσμου, ο εκπληκτικός ΚΑΒ...
απ'το Αντόνιο Μπέη της Καλιφόρνια.
Κάτι που έμοιαζε με άλμπατρος γύρω απ'το λαιμό...
Τώρα μοιάζει με μυλόπετρα... Θεέ μου!
Κάθε ώρα ακριβώς, ειδήσεις και ο καιρός απ'τον ΚΑΒ.
Τέλος διαφημιστικών.
Πώς μπορεί να πνιγεί κάποιος χωρίς ν'αγγίξει το νερό;
Είχε νερό στα πνευμόνια, θαλασσινό νερό στο στόμα...
φύκια στα ρούχα του... Εκτός αν...
- Είσαι καλά; - Είδες τα μάτια του;
Ναι, είδα τα μάτια του.
- Άντι, το τηλέφωνο! - Το παίρνω, κα Κόμπριτζ.
- Άντι, πού βρήκες το ξύλο; - Πήγα στην παραλία το πρωί.
- Δίπλα στα βράχια. - Τι έκανε;
Πρώτα ήταν χρυσό νόμισμα και μετά μεταμορφώθηκε σε ξύλο.
Θέλω να μείνεις μακρυά απ'τα βράχια.
Μην πάρεις τίποτα άλλο απ'την παραλία!
- Δεν ανήκε σε κανέναν. - Δεν πειράζει.
Αλλά μην πάρεις τίποτα, πριν με φωνάξεις πρώτα.
- Είναι εκεί η κα Κόμπριτζ; - Μόλις ήρθε.
Πρέπει ν'αρχίσω το πρόγραμμα τώρα.
Υποσχέσου ότι δεν θα βγεις απ'το σπίτι απόψε.
- Υποσχέσου! - Εντάξει.
- Σ'αγαπάω, Άντι. - Κι εγώ, μαμά.
Ακούτε τη Στήβι Ουέην, το νυχτερινό σας φως...
ο ΚΑΒ του Αντόνιο Μπέη είναι στον αέρα.
Ετοίμασα μερικά κομμάτια για να γιορτάσουμε...
τα 100α γενέθλια του Αντόνιο Μπέη.
Ας πιάσουμε δουλειά.
- Τι ήθελε η μητέρα σου; - Τίποτα.
- Κάτι θα ήθελε. - Τίποτα.
Κοιτάξτε τα σύννεφα έξω.
Βαθειά διατρητικά τραύματα σε κάθε οφθαλμικό κόγχο...
που μπαίνουν στην κρανιακή κοιλότητα...
- Θες να περιμένεις έξω; - Προτιμώ να μείνω μαζί σου.
Ο θώρακας συνεθλίβη και οι πνεύμονες γέμισαν υγρό.
Να σου πω λίγο;
Θα συνέλθει; Μίλησες στον Σιμς;
Στον ασύρματο. Επιστρέφει απ'τον Κόλπο Μπαντέγκα.
- Τι διάολο έγινε εκεί πέρα; - Υπήρχε σκουριά σε όλα.
Λες και το σκάφος να έμπαζε νερά πολύ καιρό.
Αυτός ήταν κάτω στις κουκέτες.
Τα τραύματά του είναι καλυμμένα με φύκια.
Οι πνεύμονες είναι γεμάτοι κι έχει λάσπη στα νύχια του.
Είδα τον Ντικ Μπάξτερ πριν τρεις μέρες.
Τώρα μοιάζει σαν να'ταν στο νερό για ένα μήνα.
- Το ένιωσες αυτό; - Θα σου πω τι έγινε.
- Έπιασε παγωνιά εδώ. - Το νερό δρα σαν πάγος.
Το σώμα θα έπαιρνε ένα χρόνο ν'αποσυντεθεί...
πιο πολύ αν ήταν σε αρκετό βάθος και κρύο.
Μα ήταν πάνω στο σκάφος!
Όχι, ο Ντικ Μπάξτερ πεθανε στον ωκεανό.
Θυμάσαι τον Οκτώβριο, τα τρία παιδιά που πνίγηκαν;
Όταν τα βρήκαμε, ήταν στο βυθό περίπου δέκα μέρες.
Σου ορκίζομαι ότι αυτός ήταν πιο πολύ καιρό.
Αν και η συντριβή του όμορφου πλοίου στην ακτή μας...
ήταν τραγωδία γι'αυτούς που επέβαιναν στο πλοίο...
ήταν ο καταλύτης που έσμιξε τους ανθρώπους της περιοχής...
που έφτιαξαν το καταστατικό για το Αντόνιο Μπέη.
Το καταστατικό με το οποίο ψηφίσατε τους συμβούλους...
που κάθονται αριστερά και δεξιά μου απόψε.
Τους ψάχνει η Ακτοφυλακή. Θα καλύψουν την περιοχή...
Το μόνο που μένει είναι να περιμένουμε.
Καταλαβαίνω, Σερίφη, ευχαριστώ.
Πρέπει να φύγω. Είναι η σειρά μου.
Λυπάμαι, κα Ουίλιαμς.
Είναι παράξενο, αλλά το μόνο που μπορώ να σκεφτώ...
είναι το χαζό μου σκυλί που γαύγιζε όλη νύχτα...
κι εγώ που ευχόμουν να γυρίσει σπίτι ο Αλ.
Δεν επιτρέπεται να κλαίει η Πρόεδρος του εορτασμού.
- Δεν πρέπει να πάτε εκεί. - Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνω.
Σ'ευχαριστώ για τη βοήθεια, Νικ.
Έψαχνα πολύ καιρό γι'αυτό και ελπίζω να το θυμάστε.
Ευτυχισμένα εκατοστά γενέθλια, Αντόνιο Μπέη.
Η γιορτή ξεκίνησε και σε μία ώρα θα γίνει η λιτανεία.
Αν βιαστείτε, θα προλάβετε.
Η Ακτοφυλακή μ'ενημέρωσε ότι βρήκαν το Σι Γκράς...
αλλά δεν υπάρχουν νεώτερα για την κατάσταση του πλοίου...
ή τους άντρες του πληρώματος.
Θα σας κρατάω ενήμερους.
Ελπίζω να μη χαθεί κανένας άλλος στην ομίχλη.
Έρχομαι αμέσως.
Λέγομαι Νικ Κασλ. Δεν με ξέρεις...
Είμαι ένας απ'αυτούς που βρήκαν το Σι Γκράς.
- Λυπάμαι, δεν έχω νεώτερα... - Δεν πήρα γι'αυτό.
Ανέφερες κάτι τώρα για την ομίχλη.
Θα φανεί παράξενο, αλλά είδα την ομίχλη χθες βράδυ...
στο βάθος του ωκενού. Έλαμπε...
Ο άνεμος κινείτο ανατολικά και η ομίχλη δυτικά.
- Ξέρω ότι ακούγεται τρελό. - Αυτή τη στιγμή, όχι.
Κάτι συνέβη χθες βράδυ.
Την ώρα που πλησίαζε η ομίχλη, όλη η πόλη τρελάθηκε.
Έχω κι άλλη γιορταστική μουσική και εκπλήξεις.
Μετά θα συνδεθώ με τον μετεωρολόγο.
Κι ο μετεωρολόγος θα'ναι έτοιμος να συνδεθεί μαζί σου.
Υπάρχει κάτι ακόμη.
Ίσως δεν έχει σχέση με το Σι Γκράς.
Ο γιος μου βρήκε ένα ξύλο που ξεβράστηκε το πρωί.
Τι γίνεσαι, Μελ;
Η φιλενάδα σου στο ραδιόφωνο μιλάει για σένα.
- Για χάρη της ήρθα απόψε. - Νόμιζα ότι είχες ρεπό.
Λατρεύω τη δουλειά μου.
Πες τους για την ομίχλη που κινείται Νοτιοανατολικά.
- Πού; - Θα τη δεις. Φεύγω.
Τα λέμε αύριο.
Εδώ είσαι.
Πρέπει να πεταχτώ στον Φάρο. Θέλεις να έρθεις;
- Γεια σου, γλύκα. - Νόμιζα ότι ήσουν στη γιορτή.
Δεν άντεχα να περάσω μια βραδιά χωρίς εσένα.
- Βγαίνω σε 30". Τι νέα; - Άλλο ένα στρώμα ομίχλης.
Έρχεται απ'τη θάλασσα απ'τα Νοτιοανατολικά.
Θα'ναι στον μετεωρολογικό σταθμό σε 5 με 10 λεπτά.
Νταν, περίμενε.
Έκτακτο δελτίο καιρού. Ο σταθμός αναφέρει ομίχλη...
που κινείται Νοτιοανατολικά κατά μήκος της ακτής.
Είναι ο μετεωρολογικός σταθμός στον παλιό δρόμο Ράσελβιλ.
Επαναλαμβάνω, η ομίχλη κινείται Ν.Α. Στην ακτή...
προς τον μετεωρολογικό σταθμό στον παλιό δρόμο Ράσελβιλ.
- Νταν, είσαι εκεί; - Εδώ είμαι.
Ακούγεσαι διαφορετική απόψε.
- Κάπως ανήσυχη. - Απλά έχω όρεξη για κουβέντα.
Εσύ είπες ότι δεν σου αρέσει να μιλάς στο τηλέφωνο...
- Πού είναι η ομίχλη τώρα; - Θα'ναι έξω απ'την πόρτα μου.
Θα δοκιμάσω κάτι.
Τη βλέπω.
Γιατί το κάνεις θέμα; Κάθε ομίχλη είναι ίδια.
Αυτή η ομίχλη είναι διαφορετική! Λάμπει! Δεν βλέπεις τίποτα;
Μήπως παίρνεις κάτι για να αντέχεις και σε ζαλίζει λίγο;
Έσβησαν τα φώτα. Όλα έχουν τρελαθεί.
Το βαρόμετρο και η θερμοκρασία πέφτουν.
Τι διάολο είναι αυτό;
Νταν, τι συμβαίνει;
Κάποιος ρίχνει φως στο παράθυρο.
Περίμενε, θέλω να πάω να δω.
Νταν, μείνε στο τηλέφωνο!
Πλάκα θα μου κάνουν.
Κάποιος είναι στην πόρτα και κάνει μια χαζή φάρσα.
Όποιος κι αν είναι, δεν θα χαρεί που θα με βρει εδώ.
Νταν, μακρυά απ'την πόρτα!
Είναι κανείς εδώ; Κάποιος κόπανος θα μέθυσε...
και παραπήρε στα σοβαρά το θρύλο για τα 100 χρόνια.
Κι έτσι, όσοι ζούμε στο Σαν Αντόνιο σήμερα...
χρωστάμε ευγνωμοσύνη στους ανθρώπους πριν 100 χρόνια...
που θυσιάστηκαν για να κάνουν την πόλη αυτό που είναι τώρα.
Εξαρτάται από εμάς, να κρατή- σουμε ζωντανό το πνεύμα τους.
Έχω ένα έκτακτο δελτίο.
Ο Σερίφης Σιμς να επικοινω- νήσει αμέσως με τον ΚΑΒ.
Ο αριθμός είναι 555-2131. Είναι ανάγκη!
Πρέπει να διπλασιάσουμε την προσπάθειά μας, λοιπόν.
Πρέπει να διατηρήσουμε την ακμάζουσα κοινότητά μας.
Ο Σερίφης Σιμς να επικοινω- νήσει αμέσως με τον ΚΑΒ.
Σερίφη Σιμς;
Καθώς περνάμε στα αποκαλυ- πτήρια του αγάλματος...
ας θυμόμαστε τη σημασία αυτής της βραδιάς...
για κάθε πολίτη του Αντόνιο Μπέη.
Ας προχωρήσουμε στο άγαλμα σε μονή σειρά. Μη σπρώχνετε.
Ο Άντι!
Πάρε μπροστά, σε παρακαλώ!
- Γιατί έσβησαν τα φώτα; - Θα έπεσε κάποια γραμμή.
- Συνήθως το φτιάχνουν αμέσως. - Εμένα μου αρέσει έτσι.
Τι είναι αυτό;
Άντι, φύγε απ'το σπίτι! Κα Κόμπριτζ, βγάλτε τον έξω!
Καλύτερα να κλείσουμε τα παράθυρα.
- Τα έκλεισες στο δωμάτιό σου; - Θα πάω να δω.
Αν με ακούει κάποιος! Ο γιος μου έχει παγιδευτεί!
Η ομίχλη παγίδευσε τον γιο μου! Άντι, βγες απ'το σπίτι!
Κοιτάξτε!
Είναι κλειστά τα παράθυρά σου;
Άραγε στο δωμάτιο της μητέρας σου;
Σας παρακαλώ, ο γιος μου είναι παγιδευμένος!
Άντι, τρέχα! Τρέξτε, κα Κόμπριτζ!
Πήγαινε στο δωμάτιό σου.
- Λέω να μείνω. - Αμέσως!
- Πήγαινε στο δωμάτιό σου! - Θέλω να δω ποιος είναι!
Δεν μπορώ να μείνω λίγο ακόμη;
Εντάξει, φεύγω.
Κυρία Κόμπριτζ;
Σας παρακαλώ, ο γιος μου έχει παγιδευτεί!
Ας πάει κάποιος στην Ουάιτ Μπητς 887!
Ο γιος μου έχει παγιδευτεί! Σώστε τον απ'την ομίχλη!
Ο γιος μου έχει παγιδευτεί!
Βγες από εκεί, τώρα!
Ξεκίνα!
Έλα, ξεκίνα!
Βάλε όπισθεν!
- Ας περιμένουμε άλλα 20' - Καλύτερα να τελειώσουμε εδώ.
Σε 10' θα έχουν δει όλοι το άγαλμα.
Εντάξει, αλλά κάντε γρήγορα.
Πήγαινε σπίτι σου. Θα τελειώσουμε εμείς.
Δεν έχετε τίποτα να κάνετε. Αφήστε με να σας πάω σπίτι.
Λίγο ενοχλητική, αλλά έχεις δίκιο.
Θα σου τηλεφωνήσω αύριο.
Άντι, δεν ξέρω αν με ακούς.
Λυπάμαι που δεν ήρθα να σε πάρω, που δεν ήμουν εκεί.
Προσπάθησε να καταλάβεις.
Πρέπει να μείνω εδώ.
Η ομίχλη κινείται προς την ξηρά...
μακρυά απ'την παραλία...
προς το Αντόνιο Μπέη.
Στο εργοστάσιο όπλων.
Δεν θυμάμαι το δρόμο. Χάιλαντ... όχι, Τσέσνατ.
Θέλετε ν'ακούσουμε μουσική;
Κινείται πιο γρήγορα τώρα. Ανεβαίνει την Ρίτζεντ...
Έφτασε στα περίχωρα της πολης, στην οδό Μπρόαντ.
Στην οδό Κλέη.
Κατεβαίνει τη 10η οδό. Μπείτε μέσα και κλειδώστε!
Κλείστε τα παράθυρα! Κάτι υπάρχει στην ομίχλη!
Αν είστε στα νότια της πόλης, πηγαίνετε βόρεια!
Μείνετε μακρυά απ'την ομίχλη!
Το Ρίτσαρντσιβιλ Πάικ είναι ο μόνος καθαρός δρόμος.
Αν μπορείτε, πηγαίνετε στην παλιά εκκλησία!
Η διασταύρωση στον 1010 έχει αποκλειστεί.
Αν μπορείτε να φύγετε, πηγαίνετε στην εκκλησία.
Είναι το μόνο μέρος που έμεινε.
Πηγαίνετε στην παλιά εκκλησία, στο Μπήκον Χιλ.
Μας έκοψε το δρόμο!
- Είναι πίσω μας! - Γρήγορα, μέσα!
- Υπάρχει κάποιο υπόγειο εδώ; - Δεν μπορούμε να κρυφτούμε.
Όπου κι αν πάμε, θα μας βρει.
- Υπάρχει κάποιο υπόγειο; - Υπάρχει ένα γραφείο πίσω.
Δώσ'το μου αυτό.
Η ομίχλη απλώνεται.
Είναι σαν ένα τείχος στα ανατολικά της πόλης.
Ο Μπλέηκ κι οι άντρες του ήρθαν να μας σκοτώσουν.
Είμαστε καταραμένοι.
- Πού είναι το ημερολόγιο; - Εκεί μέσα.
- Δίπλα στο παράθυρο; - Μας είναι άχρηστο τώρα.
Αν συμβεί κάτι, κλειδώστε την πόρτα.
Κλείσε την πόρτα!
- Έξι πρέπει να πεθάνουν. - Οι τρεις απ'το Σι Γκράς.
- Και ο μετεωρολόγος. - Και η κα Κόμπριτζ.
Κι ένας από μας, κάνει έξι.
Γι'αυτό γύρισαν, για τους έξι συνωμότες.
- Εμένα θέλουν. - Γιατί να θέλουν εσένα;
Πάτερ, δεν το διαβάσατε αυτό. "Αν μπορούσαν ν'αναστηθούν...
θα επέστρεφα την περιουσία στον Μπλέηκ...
εκτός από όσα δόθηκαν για τους τοίχους που τα κρύβουν."
"Οι άλλοι συνωμότες πιστεύουν ότι κλάπηκε η περιουσία...
ενώ εγώ είμαι ο κλέφτης και ο ναός είναι ο τάφος χρυσού."
Πάρε εκείνο!
Φύγετε απ'τη μέση!
Βοηθήστε με, με το τραπέζι.
Είναι χρυσό!
Έλιωσαν το χρυσάφι και έκαναν αυτό.
Μην πας εκεί μέσα!
Μπλέηκ, έχω το χρυσάφι σου!
Να το χρυσάφι σου, Μπλέηκ!
Ο παππούς μου το έκλεψε από σένα.
Εγώ πρέπει να λογοδοτήσω γι'αυτό.
Εγώ είμαι ο έκτος συνωμότης.
Είμαι ο πάτερ Μαλόουν.
Πάρε εμένα!
Απομακρύνεται!
Δεν ξέρω τι έγινε στο Αντόνιο Μπέη απόψε.
Κάτι βγήκε απ'την ομίχλη και προσπάθησε να μας εξοντώσει.
Σε μια στιγμή εξαφανίστηκε...
Αλλά αν όλα αυτά δεν ήταν ένας εφιάλτης...
κι αν δεν ξυπνήσουμε ασφαλείς στα κρεβάτια μας...
μπορεί να επιστρέψει.
Στα πλοία στη θάλασσα, που ακούν τη φωνή μου...
κοιτάξτε στο νερό, μέσα στο σκοτάδι...
Ψάξτε για την ομίχλη!
Γιατί όχι έξι, Μπλέηκ;
Γιατί όχι εγώ;